عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )

مقدمهء مصحح 11

زبدة التواريخ ( فارسى )

خراسان مىتوان بررسى كرد . روضات الجنات به تصحيح مرحوم محمد كاظم امام منتشر شده است . « 1 » 8 . سيد ظهير الدين مرعشى . « 2 » در سال 817 در سارى متولد شده است ، نياكانش همگى از سادات مرعشى طبرستان بوده‌اند . از سيد ظهير الدين دو كتاب به نام‌هاى تاريخ طبرستان و رويان و مازندران و تاريخ گيلان و ديلمستان در دست است كه حوادث تاريخى در اولى تا سال 881 هجرى « 3 » و در دومى تا سال 894 به رشتهء تحرير آمده است . « 4 » 9 . معين الدين نطنزى . وى صاحب كتاب منتخب التواريخ « 5 » است . وى اين كتاب را كه بر تاريخ عالم ، از آدم تا سال 807 هجرى و بعض حوادث بعد از مرگ تيمور تا سال 816 ( تاريخ انجام تأليف ) اشتمال دارد ، « 6 » على التحقيق به نام ميرزا اسكندر از فرزندان عمر شيح پسر تيمور در شيراز نوشته و در سال 817 هجرى در تأليف خود تجديد نظر كرده است . « 7 » اين تاريخ بيشتر شرح رويدادهاى زمان تيمور و آخرين فصل آن « ذكر توجه سلطان صاحبقران به طرف ممالك خطاى و به رحمت پيوستن . . . تيمور » است . « 8 » 10 . ابن عربشاه . « 9 » اين مورخ اصلا ايرانى است و كتابى به نام عجايب المقدور

--> ( 1 ) . از انتشارات دانشگاه تهران در دو جلد ، سال 1338 و 1339 . ( 2 ) . نام كامل او سيد ظهير الدين بن نصير الدين بن كمال الدين قوام الدين مرعشى است . ( 3 ) . مراجعه شود به مقدمهء محمد حسين تسبيحى و دكتر محمد جواد مشكور بر تاريخ طبرستان و رويان و مازندران كه به كوشش محمد حسين تسبيحى در تهران منتشر شده است ، نيز در صفحه 236 همان كتاب مىگويد : « سال بر هشتصد و يك و هشتاد روز جمعه تمام گشت استاد » . ( 4 ) . تاريخ گيلان و ديلمستان به تصحيح و تحشيهء دكتر منوچهر ستوده در تهران در 1347 منتشر شده است . فصل هجدهم از باب هفتم آن « در ذكر سوانح حالات سنهء اربع و تسعين و ثمانمائه » ( 894 ) است ، ص 476 . ( 5 ) . اين كتاب منسوب است به معين الدين نطنزى و معروف به « آلونيم » اسكندر يا اسكندر آنونيم ، و نيز نگا . بار تولد ، الغ بيك و زمان وى ، ترجمهء حسين احمدىپور ، كتابفروشى چهر ، ص 65 . ( 6 ) . اين كتاب به تصحيح ژان اوبن در سال 1336 در تهران منتشر شده است . ( 7 ) . مراجعه شود به پيشگفتار كتاب مذكور ( ص . ب ) . ( 8 ) . نگا . ص 404 كتاب ياد شده . ( 9 ) . شهاب الدين ابو العباس احمد بن محمد بن عبد الله الحنفى ( 791 تا 845 ) در دمشق متولد شد و هم آنجا